Droga, która sama prowadzi

Droga która sama prowadzi……………..

Przyszły czasy na ludzi: mocnych, przedsiębiorczych, zaradnych,
kreatywnych, wysportowanych, zdrowych, modnych,
wszechwiedzących, ……… ale czy zawsze można powiedzieć,
że roztropnie mądrych ?
Pędzą gdzieś , ze spotkania na spotkanie ………..siedzą przy
komputerze, buszują w internecie. Nie powiem, czasami
wzbudzają podziw, czasami respekt: taki „Cool” zawsze wie
jak obsłużyć komórkę, nie boi się urządzeń elektronicznych,
umie się posługiwać każdym pilotem.
Człowiek przygląda się takiemu i prawie zazdrości, porównuje
siebie i dochodzi do wniosku, że: nie jest ani kreatywny,
ani optymistą, ma tu i ówdzie trochę tłuszczyku, ale jakoś
potrafi cieszyć się pierwszym zwiastunem wiosny, dostrzega
piękno za oknem, przystanie aby popodziwiać codzienny piękny
widok. Wzruszy się słysząc melodię z przeszłości, zasmuci
chorobą sąsiada , chętnie donosi nie markowe dżinsy ……….
Nie zastanawia się czy to co mówi, robi, o czym marzy
jest na pewno „cool”, żyje spontanicznie – strasznie niemodnie,
nudnie ale jak prawdziwie nie sztucznie, nie plastikowo.
Czasami człowiek nie „Trendy” grzeszy pychą czyli zachwyca się
samym sobą aczkolwiek robi to szalenie rzadko bo ma kompleksy
…….. nie to co ludzie „Cool”. Jest próżny – podoba mu się to,
że o nim mówią dobrze. Dopada go pycha pokory cieszy się,
że go chwalą i to podwójnie: po pierwsze za to , że nie chce być
pyszny i próżny, po drugie, cieszy się ,że jest chwalony za to,
że nie chce być chwalony….
No tak doceniono go choć tego nie chciał, czuje się
usprawiedliwiony, uspokojony, wytłumaczony,
to inni go dostrzegli. I tu wskazówka: o ile z pychą i próżnością
można walczyć , o tyle pycha pokory grozi każdemu z nas
nawet człowiekowi „Cool”. My ludzie nie zasługujący na miano
„cool”, czyli archetypowi, przeważnie jesteśmy dorośli,
ba….. bardzo dojrzali powiedziałabym, po prostu jesteśmy
rodzicami ludzi „Cool”.
Na szczęście przyszły również czasy na modę „oldschoolową”,
nadzieja zajaśniała i MY MOŻEMY ZAISTNIEĆ, musimy tylko chcieć.
Nie ma sytuacji bez wyjścia, sytuacji przegranych,
niepotrzebnych uczuć.
Nadzieja prowadzi do wiary.
Obydwie powodują , że jeśli nie wiesz dokąd iść …….
to sama droga Cię poprowadzi.

Droga, która sama prowadzi

Wanda Chomacka
Pedagog Szkolny Gimnazjum nr1
w Redzie