Kto pyta nie błądzi

Kto pyta nie błądzi…

Kto pyta nie błądzi

Szanowni Państwo

Chciałabym za pośrednictwem Biuletynu Informacyjnego przekazać Państwu pewne wskazówki dotyczące wieku dojrzewania jak również zwrócić państwa uwagę na istotne zagrożenia związane z okresem buntu naszych dzieci. Wyczulić na niepokojące zachowania młodzieży i zaprosić do współpracy i odwiedzin pedagoga szkolnego
w nowym roku szkolnym, nie tylko w sytuacjach krytycznych, ale we wszystkich sprawach dotyczących państwa dzieci.

Problem narkomani dotyczy nas wszystkich, nie wiemy co popchnie naszych bliskich do spróbowania narkotyku, a oto najczęstsze przyczyny sięgania po używki:
PRZYCZYNY ZAINTERESOWANIA NARKOTYKAMI

  • Presja kolegów i koleżanek

  • Aspirowanie do dorosłości

  • Ciekawość

  • Niezadowolenie z siebie i swojego życia

  • Konflikty i napięcia wewnętrzne

  • Problemy w szkole lub w domu

  • Robienie na przekór dorosłym

  • Brak atrakcyjnych sposobów spędzania wolnego czasu

ROZPOZNANIE OSOBY BIORĄCEJ:

Zachowanie:
* huśtawka nastrojów, naprzemienne ożywienie i ospałość,
* nadmierny apetyt lub brak apetytu,
* porzucenie dotychczasowych zainteresowań,
* kłopoty w szkole (słabsze oceny, konflikty z nauczycielami)
* izolowanie się od innych domowników,
* zamykanie się w pokoju, niechęć do rozmów
* wypowiedzi zawierające pozytywny stosunek do narkotyków,
* zmiana grona przyjaciół, zwłaszcza na starszych od siebie,
krótkie rozmowy telefoniczne prowadzone półsłówkami,
* późne powroty lub nagłe wyjścia z domu, bunt, łamanie obowiązujących
w domu zasad, kłamstwa, wynoszenie wartościowych przedmiotów z domu,
* kłopoty z koncentracją,
* zmiany w porach spania,
* nadmierne reakcje na krytykę lub niewielkie nawet niepowodzenia.

Wygląd zewnętrzny:
* nowy styl ubierania się,
* szybkie wychudzenie lub nagły wzrost masy,
* przewlekły katar, krwawienie z nosa,
* zaburzenia pamięci oraz toku myślenia,
* przekrwione oczy,nadmiernie zwężone lub rozszerzone źrenice
nie reagujące na światło,
* bełkotliwa, niewyraźna mowa,
* brak zainteresowania swoim wyglądem i nieprzestrzeganie zasad higieny,
* słodkawa woń oddechu, włosów, ubrania,
* ślady po ukłuciach, ślady krwi na bieliźnie, „gęsia skórka”

Narkotyki lub przybory do ich używania:
* fifki, fajki, bibułki papierosowe;
*
małe foliowe torebeczki z proszkiem, tabletkami, kryształkami lub suszem;
*
kawałki opalonej folii aluminiowej, łyżka;
*
znaczki, białe lub kolorowe pastylki z wytłoczonymi wzorkami;
*
leki bez recepty;
*
tuby, słoiki, foliowe torby z klejem;
* igły, strzykawki.

PRZECIWDZIAŁANIE I PROFILAKTYKA

————- KOMUNIKACJA RODZIC – DZIECKO

————- BUDOWA PRAWIDŁOWYCH RELACJI I STOSUNKÓW NA LINII RODZIC – DZIECKO. DOM JAKO OSTOJA I WSPARCIE

————- TRAKTOWANIE DZIECKA PODMIOTOWO; RODZIC PRZYJACIELEM DZIECKA

————- ASERTYWNOŚĆ WOBEC DZIECKA, RODZIC TAKŻE AUTORYTETEM.

Co może zrobić rodzic?

Po pierwsze : KOMUNIKACJA:

* Rodzice powinni rozmawiać z dzieckiem o narkotykach i innych środkach uzależniających np.: papierosach, alkoholu.
Powinni przekazywać dziecku obiektywne informacje na dany temat.

* Rodzice nie powinni unikać tematów zakazanych.
Dziecko musi czuć, że może rozmawiać z nimi na każdy temat.

* Rodzice powinni nauczyć się wysłuchiwać swoje dziecko.
Mówienie to tylko połowa sukcesu, dorosły musi także umieć słuchać i zauważyć, kiedy dziecko tego potrzebuje. Nauczyć się słuchać „między wierszami”.

Po drugie : BUDOWA RELACJI ORAZ POCZUCIA WARTOŚCI

* Rodzice mogą pomóc dziecku dobrze się czuć ze sobą.
Nastolatki często są niepewne i trzeba umacniać w nich wiarę w swoje możliwości. Można to osiągnąć poprzez pochwały, branie pod uwagę ich opinii i decyzji.

* Rodzice powinni pomóc dziecku zbudować jasny system wartości.
Silny system wartości, jasne poczucie, co jest dobre, a co złe da dziecku odwagę podejmowania samodzielnych decyzji na podstawie własnego zdania.

* Rodzice muszą być dobrym modelem i przykładem.
Powinni pokazać dziecku, że rodzina jest dobrem najwyższym.

* Rodzice mogą pomóc dziecku radzić sobie w sytuacjach nacisku ze strony kolegów. Trudności w odmawianiu kolegom może mieć dziecko, które uczone było bycia zawsze miłym i sympatycznym. Należy przećwiczyć z dzieckiem odmawianie, nauczyć je asertywności, czyli mówienia „nie”.

* Rodzic powinien zachęcać dziecko do rzeczy dobrych i twórczych np.: sportu, hobby, do czegoś, co pozwoli mu przyjemnie i konstruktywnie spędzić czas.

Trzeba zarezerwować wolny czas dla swojego dziecka.
Wykorzystać te chwile, aby jak najczęściej:
okazywać dziecku ciepło i czułość

  • rozmawiać, nie unikać trudnych tematów,

  • słuchać uważnie i nie lekceważyć jego problemów,

  • służyć radą i być, kiedy Cię potrzebuje,

  • nie oceniać i nie porównywać z innymi,

  • nie wyśmiewać, nie krytykować,

  • nie stawiać zbyt wysokich wymagań i pomagać uwierzyć w siebie,

    • doceniać starania i chwalić postępy,

    • być przykładem i autorytetem,

    • uczyć odstawowych wartości, pamiętając, że ważniejsze
      jest co robisz, a ne co mówisz,

    • poznawać przyjaciół swojego dziecka,

    • zawsze wiedzieć, gdzie jest i co robi Twoje dziecko,

    • wyrażać zdecydowanie negatywną postawę wobec narkotyków czy alkoholu

    • asertywność i brak zgody na zażywanie

O czym jeszcze należy pamiętać?

STAŁA OBSERWACJA DZIECKA (obserwacja dyskretna)

KONTAKT ZE SZKOŁĄ, NAUCZYCIELAMI, PEDAGOGIEM SZKOLNYM

ZAINTERESOWANIE MŁODZIEŻOWYMI TRENDAMI (muzyka, sport,
komputer, zwyczaje, obyczaje)

EDUKACJA RODZICA W ZAKRESIE SPRAW MŁODZIEŻY: zagadnienia
wychowania, psychologia okresu dojrzewania, psychologia społeczna.

Jeżeli w trakcie tej prezentacji zrodziły się u państwa pytania
to zapraszam na spotkanie w listopadzie.

Z poważaniem

Pedagog szkolny

Wanda Chomacka