Profilaktyka domowa

………………….okiem praktyka……….

Profilaktyka domowa  Wanda Chomacka
Pełnomocnik Burmistrza
Ds. Rozwiązywania Problemów Alkoholowych w Redzie
Pedagog szkolny w Gimnazjum

Profilaktyka domowa

Zdecydowana większość nastolatków ma problemy z nastawieniem do życia. Rodzice, nauczyciele i w szczególności wszyscy ci,
którzy kierują dziećmi, są w najlepszym razie tolerowani,
ale na pewno nie mogą liczyć na jakikolwiek kredyt zaufania
z racji swojego rozumu
.
Jest to naturalny objaw walki, którą nazywamy dojrzewaniem.
Poniżej zamieszczam fragmentaryczny wykaz tego, co zdrowe
i tego co niezdrowe. Co kształtuje relacje rodzic – dziecko.
Jeżeli stwierdzicie, że jakiś element wzorca niezdrowego
stanowi część Waszych doświadczeń życiowych zwróćcie baczną
uwagę na jego „zdrowy” odpowiednik. Zmodyfikujcie go.

ORGANIZOWANIE ŻYCIA RODZINNEGO
W zdrowej rodzinie życie jest zorganizowane; istnieje
planowanie i zdolność przeciwstawiania się kryzysom.

Członkowie niezdrowej rodziny przechodzą od jednego kryzysu
do drugiego.

OKREŚLENIE RÓL
W zdrowej rodzinie zadaniem rodziców jest opieka nad dziećmi.
W niezdrowej rodzinie zadaniem dzieci jest opieka nad rodzicami.

KOCHAĆ CZY ZAWSTYDZAĆ?
W zdrowej rodzinie dziecko jest zawsze kochane,nawet gdy jego zachowanie jest nie do przyjęcia.
W niezdrowej rodzinie dziecko jest zawstydzane, a to prowadzi
do ciągłej niepewności.

ROZUMIEĆ GRANICE
W zdrowej rodzinie granice prywatności są szanowane.
W niezdrowej rodzinie granice prywatności są zamazane
i często bywają przekraczane.

AKCEPTOWANIE UCZUĆ
W zdrowej rodzinie każde uczucie ma prawo zaistnieć.
W niezdrowej rodzinie uczucia często stają się
przedmiotem agresji i dlatego są tłumione

RODZICE: NAUCZYCIELE I PRZYWÓDCY
W zdrowej rodzinie rodzice są nauczycielami i przewodnikami.
W niezdrowej rodzinie dzieci same się wychowują,
najlepiej jak potrafią.

NAKŁADANIE ROZSĄDNYCH OGRANICZEŃ
W zdrowych rodzinach istnieją rozsądne ograniczenia i czytelna struktura.
W niezdrowych rodzinach panuje chaos lub skrajna surowość.

ETAPY ROZWOJU DZIECKA
W zdrowej rodzinie wymagania stawiane dzieciom
są dostosowane do wieku i osiągniętego stopnia rozwoju.

W niezdrowej rodzinie zmusza się dziecko do demonstrowania
pseudodojrzałości albo infantylizuje się je.

Nastolatki wierzą, że przyjaciele wiedzą lepiej niż rodzice.
Pochwała przyjaciół liczy się bardziej niż aprobata rodziców.

A jednak to przed rodzicami muszą się tłumaczyć ze swego
zachowania – czy im się to podoba, czy nie.
Kiedy dziecko popada w nałóg narkomanii albo alkoholizmu,
wielu rodziców rozkłada bezradnie ręce, uważając,
że nic się nie da zrobić.
Rodzice Ci nie znają lub zapomnieli o następujących zasadach:
Rodzic powinien tłumaczyć swojemu dziecku, czym są narkotyki
i alkohol. Ono dowiaduje się wprawdzie o tym w szkole,
ale nigdy nie wiadomo, co i kiedy może mieć decydujące znaczenie.
Powinieneś rodzicu orientować się, z kim twoje dziecko się przyjaźni. Nie obawiaj się przychodzić bez uprzedzenia na prywatkę.
Jeżeli boisz się, że twoje dziecko bierze udział w prywatce,
na której są narkotyki lub alkohol, wezwij policję.
Niech przerwą zabawę.
Rozmawiaj z innymi rodzicami,
aby sprawdzić, czy relacja Twojego dziecka zgodna jest
z relacjami innych dzieci.
Nie kryj przed dzieckiem
ani telefonów na policję, ani rozmów z innymi rodzicami.
Powiedz po prostu: „Martwię się o ciebie i dlatego muszę
cię sprawdzać”. Dzieci nie muszą wcale tego lubić.
Zadbaj o to, aby Twój dom był miejscem, w którym dzieci
lubią przebywać.
Musisz wiedzieć co dzieci robią w wolnym czasie.
Zadbaj, aby miały go bardzo mało.
Musicie zawsze znaleźć czas na rozmowę z dziećmi,
gdy mają jakiś problem
.
Jeżeli Wy będziecie mieli na to czas, to one również.
Nawet w najlepszych okolicznościach wiek dojrzewania
jest bardzo trudnym i bolesnym okresem. Trwa burza
hormonalna. Dziecko źle się czuje we własnym ciele.
Chce być dorosłe, ale pod wieloma względami jest jeszcze
niedojrzałe. Udaje silnego, twardego człowieka,
ale jest niezwykle wrażliwe i łatwo je zranić.

Jeżeli jesteście zawsze blisko, znajdziecie czas,
by wysłuchać i porozmawiać a to bardzo pomaga.

Wychowanie bez błędów jest mitem.
Nic takiego nie istnieje. I nie tylko nie istnieje, ale wręcz
nie powinno istnieć. Rodzice są ludźmi. Popełniają więc błędy
i nie wiedzą wszystkiego. Natomiast odpowiedzialni rodzice
nie są mitem. Przeciwnie. Dzieci mają prawo do odpowiedzialnych rodziców. Przyznawanie się do błędów albo niewiedzy jest prawidłowym zachowaniem ze strony rodziców.
Powinno ono zarazem być uzupełnione przez dążenie
do naprawienia błędów oraz poszukiwania odpowiedzi.
Kiedy jesteś przewodnikiem i nauczycielem własnych dzieci,
sam się przy tym uczysz.
To największa nagroda. Wspomagając rozwój innych ludzi,
sami się rozwijamy. Korzyść jest obopólna. Szukajcie
sprzymierzeńców, pedagogów życia rodzinnego. Nie wstydźcie
się nie wiedzieć, pytajcie. Zdobędziecie poczucie, że są osoby
które mogą wesprzeć, podsunąć pomysł, dodać otuchy,
ale wychowanie i podejmowanie decyzji należy do was drodzy
rodzice.

Wanda Chomacka